Les Cimes de Waimes 13 mei 2010 (Crono)
De keuze was,opendeurdag school Jasper of cimes de Waimes.
En jaaaaaweeeeeeel cimes de Waimes gekozen. (euhhhhhhhhhhhh met de belofte om volgend jaar voor de opendeurdag te gaan)

’s Morgens om 5u15 vertrokken vanuit Slijpe richting Malmedy.
Omstreeks 07u45 aangekomen en was het daar al een drukte van jewelste.
Ingeschreven,655 als startnummer en box C om 9u30 te starten.
Het prepareren kon beginnen(wat valt er nog te preparen aan een ouw.......... za.......) evenals de fiets uit de wagen halen.
Nog een beetje muesli gegeten en dan naar startbox waar ik Geert v/d Choufkes tegenkwam.
Gestart en de race(euhhhhhh) kon beginnen.
Eerste klim langs de baan waarbij iedereen me links en rechts voorbij vloog!!.
Later tijdens sommige verplichtte wandelpassages(wegens minder gedurfde afdalers) werd me de reden van deze baanklim duidelijk.
Ik was met de filosofie gestart van: we bekijken tijd noch snelheid op onze polar tijdens de wedstrijd en rijden op het gevoel en hartslag.
815 waren er gestart voor de 75km en al gauw had ik het wieltje(ze was niet groot) vast van een bikster.(details,knap spannend roze pakje........)
Ikke in de klimmen achter en tijdens de afdalingen voor.
Na ongeveer 10km begon ik haar in de klimmen in te lopen en nog voor de eerste bevoorrading voorbij gereden.
 
Gestopt en de bevoorrading genomen zoals op een TT (stak op geen minuut heee hihihih)
Na deze bevoorrading kwamen de pittige klimmetjes (boomwortels in overvloed) en afdalingen die mij wel goed afgingen.
Waarachtig zag ik daar mijn roze bikster niet terug!(na een korte babbel bleek ze niet gestopt te hebben op de bevoorrading)
Plaatsen om te recuperen op deze rit waren zeer zeldzaam te vinden.
Bergaf verhoogde hartslag wegens concentratie op de boomwortels en gevaarlijke passages.
Qua organisatie,petje af elke 2 km een fluo gedrukt bord met aantal afgelegde km en het noodnummer,zeer goed aangelegd parcours met duidelijke bepijling.
Hier en daar stond er zelfs fanfare’s te spelen om ons aan te moedigen.
Om van de tweede bevoorrading te kunnen genieten moesten we nog de klim langs de skipiste van Ovifat omhoog waar ik tot mijn grote vreugde bij aankomst nog 2 tandjes over had op de cassette.
Na deze bevoorrading was het afdalen en klimmen in modderige omstandigheden waarbij we het hoogste punt van België naderden, de Botrange.
Vanaf hier waren de steile klimmen minder maaaaaar kregen we een veenachtige ondergrond die aan de wielen zoog.
Als kers op de taart kregen we de laatste km nog moerasgrond voor de wielen geschoven met hier en daar paletten om het enigzins berijdbaar te houden.(blijkbaar is dit elk jaar dezelfde toestand hier)
Wachtrij om de fiets af te spuiten, gedoucht en daarna de pasta veroberd en in het gezelschap van de Choufkes (5) nog eens nagepraat over de wedstrijd.
Het was lastig en zwaar maar ik heb genoten van km 1 tot 75,8!!
3 supergoeie bevoorradingen en zeer vriendelijke medewerkers die zelfs een poging deden nederlands te praten......chapeau!!
Daarna de auto in voor terug een kleine 3 uur.
Mocht het mooi weer geweest zijn was dit een geheel andere wedstrijd, aangenamere omstandigheden.
Uitslag
Volgens mijn polarbrol:
Dist: 75,8
Avs: 15,7
Gem.hartslag: 150
Cimes de Waimes,als ik kan (in overleg en na goedkeuring van Jasper en gezin) ben ik er volgend jaar opnieuw bij in hopelijk betere weersomstandigheden.
Grtz,
Ch
|